” Z książką w świat wartości” – 3. edycja projektu edukacyjnego

W dniu 9 października 2017 roku, przy współpracy z Zespołem Szkół Specjalnych i Placówek Oświatowych w Wołowie, ruszyła trzecia, już,  edycja  projektu edukacyjnego – tym razem, pod hasłem „ Z KSIĄŻKĄ W ŚWIAT WARTOŚCI”.

Program ma na celu przybliżenie dzieciom  wartości uniwersalnych, jakimi powinni kierować się w życiu ( ze szczególnym uwzględnieniem wartości moralnych). Tematyka spotkań  została podyktowana reakcją na ich deficyt  w życiu społecznym. Szybkie przeobrażenia we współczesnym świecie powodują chaos – także w sferze wartości. Dzieciom, już, trudno zorientować się co jest dobre, a co złe. Dlatego warto stale nakierowywać i upewniać je w przekonaniu, że wybierając pozytywne postawy mogą w przyszłości wieść szczęśliwe i mądre życie.

Projekt realizowany będzie do czerwca 2018 roku ( spotkania odbywać się będą cyklicznie co dwa miesiące).  Tematem spotkań będą takie wartości, jak: szacunek, przyjaźń, pokojowość, czy odpowiedzialność.

Zobacz relacje z pierwszej i drugiej edycji. 

9 i 10 października 2017 r. odbyły się pierwsze spotkania  w ramach projektu „Z książką w świat wartości”. Naszą drogę w poszukiwaniu  wartości rozpoczęliśmy od odkrycia znaczenia pojęcia szacunek. Uznaliśmy tą wartość jako podstawę wszystkich wartości moralnych. Jest ona bowiem wskazówką jak traktować siebie i innych, aby nie naruszać swojej i cudzej godności i wolności, która jest najgłębszą istotą naszego człowieczeństwa. W trakcie spotkania odpowiedzieliśmy sobie na kilka pytań: czym jest szacunek, w jaki sposób się przejawia, jakie mogą być skutki jego zaniechania, jak się wtedy czujemy, gdy spotkamy się z brakiem szacunku ze strony innych osób, w jaki sposób możemy okazywać sobie szacunek.

Realizując cele programu zastosowaliśmy różne metody i formy pracy. Najistotniejszą z nich to głośne  czytanie przez prowadzącego, rozmowa o czytanym utworze – pogadanka oraz pedagogika zabawy – drama. Treść i metody dostosowane zostały do wieku i poziomu percepcji uczestników. Niezwykła moc czytania i jego terapeutyczna siła najgłębiej objawia się w bajkach. Dlatego tą metodą posłużyliśmy się i tym razem. Wspólnie przeczytaliśmy baśń pt. „ Drewniana miska” . Pytania pomocnicze do tekstu dały uczestnikom możliwość podzielenia się swoimi emocjami i wrażeniami po jego wysłuchaniu i sformułowaniu wniosków.

Tekst: R. Rzeźniczek

W poniedziałek, 16 X 2017 r. odbyło się kolejne spotkanie z cyklu „Z książką w świat wartości”.  Tematem dzisiejszych zajęć było pojęcie szacunek. Uczniowie bez problemy zdefiniowali, czym jest szacunek i w jaki sposób możemy okazywać go innym osobom. Punktem wyjścia do dyskusji na temat poszanowania rówieśników było opowiadanie „Ty i ja” ze zbioru opowiadań Beaty Jacewicz „Bajkowy słownik uczuć i wartości”. Bohaterem utworu jest chłopiec chorujący na powolny zanik mięśni. Jednak to nie postępująca choroba jest głównym jego strapieniem, lecz brak akceptacji środowiska, w którym przebywa. Wśród otaczających go ludzi, udaje mu się znaleźć prawdziwego przyjaciela – chłopca o imieniu Jerzy. To on uczy innych, że nie należy śmiać się z osób różniących się od nas.
W ostatniej części zajęć zapoznaliśmy się z baśnią „Drewniana miska”, w której został poruszony problem szacunku do osób starszych. Młodzież potrafiła wskazać złe zachowania w stosunku do osób starszych.

30 października 2017 odbyło się spotkanie z ostatnią grupą  dzieci ze Szkoły Specjalnej w Wołowie. Zajęcia te zamykają cykl spotkań na temat wartości, jaką jest szacunek.  Dzieci podczas krótkiej pogadanki bez problemu potrafiły podać przykłady okazywania szacunku rodzicom i  osobom starszym, następnie wysłuchały opowiadania  „Ty i ja”  Beaty Jacewicz oraz odpowiedziały na pytania dotyczące tekstu.  W kolejnej części zajęć wykonały dłonie, z których stworzyliśmy logo Międzynarodowego Dnia Tolerancji. Zajęcia zakończyliśmy wspólną zabawą w gorącą piłkę.

Tekst: K. Dąbrowska

Co to jest pokojowość? Co składa się na to pojęcie? Jakie cechy posiada osoba pokojowo nastawiona do innych? Odpowiedzi na te pytania szukaliśmy podczas spotkania, które miało miejsce 11 grudnia 2017 w naszej bibliotece.

Dlaczego ta wartość wydała nam się istotnie ważna i godna propagowania? Dlatego, że współczesny świat nie jest wolny od przemocy. Telewizja, internet i inne media często zamieszczają informacje, których tematem wiodącym jest przemoc, agresja. Siła przekazu medialnego jest wielka. Dzieci i młodzież, na zasadzie naśladownictwa, powiela agresję, którą widzi na ekranie, ponieważ uznaje, że jest atrakcyjna z różnych powodów.  Pozytywne przykłady wydają się banalne, bo nie towarzyszy im widowiskowy obraz lub akcja, która powoduje wzrost adrenaliny. Jednocześnie dziecko znieczula się na przemoc, nie jest wstanie wskazać, które postawy są pozytywne i godne naśladowania.

Podczas spotkania nauczyliśmy się odróżniać język przemocy (przemoc słowna i fizyczna) i przećwiczyliśmy strategie rozwiązywania konfliktów metoda pokojową. Dzieci dowiedziały się, jakie skutki dla nich osobiście mogą mieć działania, w których wybiorą strategię przemocy bądź strategię pokojową. Zaproponowano im technikę konstruktywnego rozwiązywania problemów, które ma na celu przerwania kręgu agresji, złości. Natomiast sami uczestnicy zauważyli, że wybór agresywnej postawy nie świadczy o odwadze, czy sile, lecz wynika często z potrzeby rozładowania frustracji.

Zajęcia oparto na metodach biblioterapii, wykorzystując  fragmentów utworów literackich, jako środka do psychicznego wsparcia.

Tekst: R. Rzeźniczek

18 grudnia 2017 roku, odbyło się kolejne ze spotkań, ale ostatnie już w tym roku kalendarzowym. 

 

W związku z tym, że 1 stycznia jest Światowym Dniem Pokoju, w dniu 4 stycznia 2018 roku, tematem naszych zajęć była pokojowość. Zajęcia rozpoczęliśmy od przeczytania krótkiego wierszyka Małgorzaty Strzałkowskiej „Coś strasznego”. Utwór ten pokazał dzieciom, że nie warto trzymać w sercu urazy, gdyż nie jest to dla nas dobre, a także prowadzi do różnego rodzaju konfliktów. Dzieci, wkładając kamyczek do buta, mogły się przekonać, jak czuje osoba chowająca urazę w sercu. Jednogłośnie stwierdziły, że spacer z kamyczkiem w bucie nie jest przyjemny. W kolejnej części zajęć dzieci opowiedziały, jak wygląda świat podczas wojny i pokoju. Następnie wykonały plakaty obrazujące świat podczas wojny i pokoju oraz obejrzały bajkę, z której dowiedziały się, w jaki sposób należy rozwiązywać konflikty. Na zakończenie zajęć dzieci bawiły się w zabawy, podczas których wykorzystaliśmy chustę Klanza.

Tekst: K. Dąbrowska 

Dnia 21.02.2018 r. miało miejsce ostatnie spotkanie dotyczące pokojowości. Tym razem gościliśmy grupę gimnazjalistów. Zajęcia rozpoczęliśmy od wyjaśnienia , czym jest pokój oraz o kim można powiedzieć, że jest nastawiony pokojowo. Następnie omówiliśmy różne sposoby rozwiązywania konfliktów oraz ich krótkofalowe i długofalowe skutki. Kolejnym punktem zajęć było odczytanie krótkiego opowiadania, z którego dowiedzieliśmy się, że nasza złość, agresywne zachowanie i zaczepne zachowanie, może wrócić do nas bardzo okrężną drogą. Na zakończenie zajęć młodzież dowiedziała się, do czego prowadzi agresywne zachowanie, a punktem wyjścia do dyskusji był fragment opowiadania Renaty Piątkowskiej „Wszystkie moje mamy”, którego bohaterem jest mały chłopiec pochodzenia żydowskiego, który opowiada nam o okrutnym, złym świecie, w którym przyszło mu żyć w czasie Holokaustu.

Tekst: K. Dąbrowska 

 

Dnia 22 marca 2018 r. odbyło się kolejne spotkanie z uczniami ze szkoły specjalnej. Tym razem tematem naszych rozważań było pojęcie przyjaźni. Po wysłuchaniu opowiadania Renaty Piątkowskiej pt. „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” oraz wysłuchaniu opowiastki o ołówku i kolorowych kredkach, dzieci nie tylko poznały znacznie przysłowia, ale także potrafiły wymienić cechy, jakie powinien posiadać prawdziwy przyjaciel. Po omówieniu utworu uczniowie narysowali i wycięli kolorowe płatki kwiatka, na których zapisaliśmy cechy, które powinien posiadać nasz przyjaciel.  Po ciężkiej pracy nadszedł czas na zabawę.

Tekst: K. Dąbrowska 

 

Dnia 11 kwietnia 2018 r. gościliśmy w bibliotece młodzież ze szkoły specjalnej. Tym razem, wspólnie próbowaliśmy odpowiedzieć na pytania: Czym jest przyjaźń? Jakie cechy posiada prawdziwy przyjaciel ? Co to znaczy, że ktoś jest lojalny? Następnie dyskutowaliśmy na temat przyjaźni Radka i Jacka- bohaterów opowiadania Wojciecha Cesarza  „Sztuka programowania” . Po dyskusji nad wyżej postawionymi pytaniami, nadszedł czas na posumowanie zajęć. W tym celu stworzyliśmy kolaż o przyjaźni.

Tekst: K. Dąbrowska 

 

17 kwietnia 2018 roku spotkaliśmy się z trzema uczniami z Zespołu Szkół Specjalnych w Wołowie.
Przyjaźń. Co to znaczy?  To pytanie pozostanie bez odpowiedzi, szczególnie, gdy pyta się dzieci dotknięte autyzmem.
Jak dowodzą lekarze psychoterapeuci, dziecko z tym zespołem nie odczuwają potrzeby przebywania z rówieśnikami. Wydaje się, że nie wie, jak postępować z równolatkami, i nie wykazuje szczególnego zainteresowania kontaktami z nimi.
Woli przebywać z dorosłymi, którzy są dla niego bardziej przewidywalni. Najczęściej jednak  dziecko z autyzmem wcale nie cierpi z samotności.
(źródło: https://autyzmwszkole.com/2016/01/12/dziecieca-przyjazn-w-autyzmie/)

Podczas dzisiejszego spotkania podjęliśmy próbę polegająca na dostarczeniu bodźców do tego, aby przebywanie w grupie dawało satysfakcję, a nie frustrowało. Podczas naszego spotkania wspólnie oglądaliśmy książki, kolorowaliśmy rysunki z wizerunkami przyjaciół książkowych oraz wykorzystaliśmy  tablicę multimedialną do  zabaw sensoryczno-motorycznych.

Tekst: R.Rzeźniczek

 

18  kwietnia 2018 odwiedziła nas kolejna grupa młodzieży z Zespołu Szkół Specjalnych, z którą rozpracowaliśmy temat przyjaźni. Odpowiedzieliśmy na pytania: Kto to jest przyjaciel? Jakie uczucia towarzyszą przyjaźni? Co to jest dobra i zła przyjaźń?  Czy warto się przyjaźnić?

Tym razem spotkanie rozpoczęliśmy od głośnego czytania baśni Beaty Jacewicz pt. „ Prawdziwy przyjaciel”. Baśń ta nawiązuje do znanego powiedzenia, że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie. Po przeczytaniu utworu wspólnie jeszcze raz omówiliśmy treść i po analizie uczestnicy zgodnie stwierdzili, że mieć kolegów to wspaniała rzecz. Ale nawet najlepsi koledzy nie zastąpią prawdziwego przyjaciela. Takiego, na którego można liczyć także w trudnych chwilach, a nie tylko wtedy, gdy wszystko świetnie się układa.

Po tak wyczerpującej „burzy mózgów” przyszedł czas na zajęcia manualne. Postanowiliśmy wykonać „bransoletki przyjaźni”. W ruch poszły nożyczki, kolorowy sznurek oraz koraliki. W kilka minut powstały bransoletki, które być może trafią do osób, zasługujących na miano przyjaciół od serca.

Tekst: R.Rzeźniczek