projekt edukacyjny – kontynuacja

Dnia 20.02.2019 r. odbyło się kolejne spotkanie z cyklu „Baśń – źródłem do poznania wielu kultur” z uczniami Zespołu Szkół Specjalnych w Wołowie. Tematem dzisiejszego spotkania były baśnie ukraińskie i rosyjskie. Zajęcia rozpoczęliśmy od odpowiedzenia na pytanie, co to jest baśń. Dzieci, na podstawie znanych baśni, potrafiły zdefiniować to pojęcie jako utwór literacki, który opowiada jakąś historię , by nas nie tylko bawić, ale także uczyć. W kolejnej części zajęć przeczytaliśmy i omówiliśmy baśń rosyjską „Lis i zając” Lwa Tołstoja oraz baśń ukraińską „Opowieść o dwóch braciach i Pechu”. Po wysłuchaniu baśni dzieci dowiedziały się, że należy pomagać innym ludziom bez względu na ich wygląd i zamożność. Przykład zająca, który stracił dom pokazał nam,że nie wolno ufać wszystkim ludziom, gdyż niektórzy zechcą wykorzystać naszą łatwowierność. W kolejnej części zajęć dzieci dowiedziały się , w której części Europy leżą Rosja i Ukraina, a także jakie są ich barwy narodowe. Najciekawszą część zajęć stało się poznawanie dań narodowych tych krajów, a także porównywanie kuchni polskiej, rosyjskiej i ukraińskiej. Odkryliśmy, że dania, które łączą te trzy narody to pierogi i naleśniki. W ostatniej części zajęć dzieci pokolorowały ilustracje przedstawiające matrioszki – rosyjskie zabawki, złożone z drewnianych, wydrążonych w środku lalek, włożonych jedna w drugą.

Tekst: K. Dąbrowska

 

We wtorek , 19 lutego 2019 r., miało miejsce kolejne spotkanie z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Dzieci zapoznały się z fragmentem japońskiej literatury baśniowej. Zaprezentowano także teatrzyk Kamishibai pt. „Mój przyjaciel Kemushi”. Nawiązując do tradycji japońskiej – hanami, uczestnicy wykonali prace plastyczne. Przy pomocy farb i własnych palców dzieci odcisnęły na papierze kształty, które przypominały kwiaty wiśni. W ten sposób powstała gałązka przedstawiająca sakurę – japońską wiśnię. W trakcie spotkania bawiliśmy się również w odgadywanie baśniowych bohaterów, wykorzystując do tego kolorowe rekwizyty.

Tekst: R.Rzeźniczek

 

W piątek, 15 lutego 2019 r. , rozpoczęliśmy nowy cykl spotkań pn. „Baśń – źródłem do poznania wielu kultur”. W trakcie dzisiejszego spotkania grupa młodzieży miała okazję zapoznać się z pewnymi elementami kultury Japonii. Punktem wyjścia była garść informacji geograficznych przekazanych przez prowadzącego spotkanie. Do tego celu wykorzystaliśmy książkę Adrianny i Daniela Mizielińskich pt. „Mapy”. Interesująca pozycją okazała się również książka Zofii Fabjanowskiej – Micyk pt. „Banzai. Japonia dla dociekliwych”. Książka pozwoliła nam na rozłożenie na czynniki pierwsze takich pojęć jak: Pokemony, bonzai,origami, ikebana, samuraj, manga, laleczka Kimi, kimono i inne. Przyszedł czas na baśnie japońskie – mukashi banashi. Dzieci obejrzały zbiór dwudziestu jeden baśni zawartych w tomie pt. „Bezpowrotna Góra” ( wybór, opracowanie i tłumaczenie z japońskiego Zbigniew Kiersnowski), który stanowi zaledwie niewielki fragment przeogromnego dziedzictwa japońskiej tradycji ludowej. Lektura baśni uzmysławia pewne podobieństwo wątków i motywów, które są znane z mitologii greckiej albo z baśni, które towarzyszyły nam od dzieciństwa. Przykładem może być tutaj baśń japońska pt. „Ziarenko grochu”, której akcję możemy zestawić z polską baśnią napisana przez Joannę Porazińską pt. „Dwie Dorotki”. Jej puenta mieści się w powiedzeniu, że chytry dwa razy traci. Najważniejszy wniosek jaki nasuwa się po lekturze baśni japońskich jest taki, że niezależnie od miejsca powstania, baśnie posiadają wiele wartości poznawczych i wychowawczych. Ich uniwersalizm nigdy nas nie zawiedzie. Tematyka baśni pomaga zrozumieć i nakierować młodego człowieka na wartości, jakimi powinien kierować się w życiu.

Na zakończenie spotkania zaprezentowano japoński teatrzyk Kamishibai. Dzieci wysłuchały opowieści pt. „Mój przyjaciel Kemushi”. Opowieść ta przeniosła nas w magiczny świat Kraju Kwitnącej Wiśni. Tym sposobem poznaliśmy następny japoński zwyczaj zwany hanami, czyli „oglądanie kwiatów”. To wielki piknik, w którym uczestniczą wszyscy Japończycy i przybywający tłumnie turyści. Na trawnikach pod drzewami rozkłada się wtedy koce , na których siedzą i jedzą, piją, rozmawiają i śpiewają, podziwiając kwiaty japońskiej wiśni (sakura).

Spotkanie wzbudziło w uczestnikach ciekawość poznania innej kultury. Rozstaliśmy się snując plany realizacji prawdziwej podróży po Japonii.

Tekst: R. Rzeźniczek